logo Wirtualne Gesle logo Wirtualne Gę¶le 2017
główna
o gę¶lach
W Y N I K I
zasady głosowania
regulamin
wspieraj± nas
nagrody
kontakt
newsletter
historia
nagroda za rok:
2015  
  2014
2013  
  2012
2011  
  2010
2009  
  2008
2007  
  2006
2005  
  2004
2003  
Burza Braw
Współpraca
banerRCKL
banerNT
baner TOP100
rankingi
 WIRTU@LNE GʦLE 
  folkowa płyta roku 2016  
Jeste¶: główna / wyniki / szczegóły

MARIA GAŁKA
¦PIEWA MARIA GAŁKA

Wydawca: Stowarzyszenie "Dom Tańca"

  Maria Gałka (ur. 1948) mieszka w jednym z ostatnich domów pozostałych po wsi Orłowiny (woj. ¶więtokrzyskie). Większo¶ć mieszkańców wsi wkrótce po wojnie przeniosła się na żyĽniejsze ziemie pod Opatowem, a porzucone pola, sady i zagrody porósł las. Rodzina Gałków została na miejscu – i tak Maria Gałka spędziła w Orłowicach niemal całe życie: odchowała dzieci, dzi¶ opiekuje się swoj± starsz± siostr±, hoduje kury. W wolnym czasie ¶piewa i gra na "organce" – harmonijce ustnej.

Wiele melodii przejęła od matki, która lubiła ¶piewać i często wieczorami nuciła w domu. ¦piewało się też przy pasieniu krów czy gęsi. Przez kilka szkolnych lat Maria mieszkała u muzykanckiego małżeństwa Zalińskich w pobliskim Mokoszynie. On grał na klarnecie i skrzypcach, ona ¶piewała. Maria po lekcjach opiekowała się synkiem gospodarzy, a ci chodzili grać po weselach i zabawach. Piosenek uczyła się też od "kawalerki" – kolegów brata – i przy różnych okazjach towarzyskich. Czasem wystarczyło, że raz usłyszała piosenkę i już j± pamiętała. Swoje dołożyły z pewno¶ci± radio i telewizja.

Repertuar ¶piewaczki jest więc zróżnicowany. Jego starsz± warstwę stanowi± "¶wiatówki", zwane też "¶piwami" czy "chłopami" – piękne melodie trójmiarowe typu mazurkowego. Maria Gałka zna też wiele pie¶ni obyczajowych – miłosnych, żołnierskich – jak i piosenek popularnych. Ich melodie często pulsuj± tanecznym rytmem polek, walczyków, fokstrotów.

Maria Gałka nigdy nie notowała słów ani nie prowadziła „zeszytu”, jak czyni wiele współczesnych ¶piewaczek. Dzięki ¶piewaniu "z głowy" z wielk± swobod± porusza się po tekstach ł±cz±c strofy różnych pie¶ni czy spontanicznie dobieraj±c przy¶piewki. Z równ± łatwo¶ci± operuje muzyk±. ¦piewaj±c kolejne strofy nieznacznie zmienia linię melodyczn± – niczym dobry wiejski skrzypek improwizuj±cy wokół tematu muzycznego.

Płyta zawiera nagrania dokonane podczas wielu wizyt w Orłowicach, często w naturalnej sytuacji spotkania. W tle tętni więc życie codzienne: słychać krz±tanie się przy kuchni, żywe reakcje słuchaczy na przy¶piewki, pomruki burzy.

Dorota Murzynowska

  1. A jedziemy, jedziemy, dróżeczki nie wiemy
  2. Kare kunie kare
  3. Chodziła dziewczyna po zielonym sadku
  4. ¦więtokrzyskie góry, ¶więtokrzyskie lasy
  5. Polka
  6. Jede z Opatowa
  7. Jade z Opatowa
  8. Siedzi diabeł na stodole
  9. Drobne li¶cie na kapu¶cie
  10. Jechali furmani fura za furami
  11. A wiedziała¶, Marysiu, że ja o cie stoje
  12. Jedzie wóz za wozem (harmonijka)
  13. Zaprzęgajcie cztery konie
  14. A dziewczyno kochana (harmonijka)
  15. A dziewczyno kochana
  16. Szli chłopcy ze młyna
  17. Kto ma ładn± żone
  18. Oberek
  19. Oj jak ja se pojade a w to pole orać
  20. Oj wyńdĽże, Janku, wyńdĽże
  21. A ¶piewała bym ja se, ¶piewała ¶piweczki
  22. Walczyk (harmonijka)
  23. Na krakowskiej ulicy
  24. Raz w niedziele po obiedzie
  25. Gdzie ta moja baba, po wode polazła
  26. W moim ogródeczku bieliło się płótno
  27. Na falach Dunaju
  28. A jedziemy, jedziemy, dróżeczki nie wiemy
  29. Za las, chłopcy, za las
  30. ¦więtokrzyskie góry, ¶więtokrzyskie lasy
  31. Gwiazdo ¶liczna, spaniała
  32. Maria Gałka o sobie
  33. Aj kocham cię, Marysiu, kocham cie na dusze
  34. O cóż ci, Marysiu, o cóż ci tu chodzi
  35. A jedziemy, jedziemy, dróżeczki nie wiemy
skład:
Maria Gałka - ¶piew, harmonijka