KAPELA Z NIEZNAMIEROWIC
TEGO, CO SIĘ KONIE BOJĄ
Wydawca: In Crudo

  To była legendarna kapela. Dla wszystkich miłośników muzyki tradycyjnej, ale szczególnie dla nas - młodego wówczas środowiska domu tańca w Warszawie. Mam na myśli drugą połowę lat 90. Trzy osobowości, a każda z nich była mistrzem swojego instrumentu, Trzy gwiazdy regionu i swojej wsi. Dwie rodziny i obydwie nadzwyczaj muzykalne.

  Grali prosto z siebie, bezlitośnie "pod nogę", czarowali słuchaczy, a wśród nich specjalnie tancerzy i tancerki. Nie wiem czy można należycie ich docenić, nie zatańczywszy choć raz transowego nieznamierowickiego oberka. Ekspresyjni performerzy przyciągali jak magnes. To była bardzo cielesna muzyka, jednocześnie pozwalająca zapomnieć trochę o grawitacji, której wprawdzie zawdzięczamy taniec, ale w tymże tańcu dobrze jest umieć wdzięcznie ją oszukać, w czym pomagali jak mało kto Porczkowie i Zarasie (pluralis, bo dwoje uczyło tańczyć).

  Kilkukrotnie zapraszaliśmy ich na potańcówki, zaglądaliśmy do nich, do Nieznamierowic. Jeszcze jak byli w starym, klasycznym składzie. Potem zaś można było czasem posłuchać albo zatańczyć do samego "Józia", który był zdecydowanie młodszy (wtedy ledwie po czterdziestce), potem czasem grywał z innymi muzykantami, a zabrał się z tego świata niedawno, w tym roku.

  Na zabawy przyjeżdżali w większych składzie, z towarzystwem, które potrafiło i zaśpiewać, i zatańczyć - a wśród nich szczególnie kolejna osobowość, znakomici tancerze Marian Zaraś i Krystyna Laskowska. Tak też i było w kwietniu 1998, kiedy to zrobiliśmy niniejsze nagranie w domu tańca, który wówczas mieścił się na ul. Elektoralnej 12. Mieliśmy reporterski magnetofon DAT, stawialiśmy mikrofon i szliśmy tańczyć, dlatego nagrania są nierówne, kapela przecież była ruchoma, szczególnie ta. I nie zawsze udało się w odpowiednim momencie skorygować sprzęt. Ale jakość jak na takie warunki i tak jest przyzwoita, a co się natańczyliśmy to nasze. Brzmienie nie jest selektywne i oczywiście harmonia przykrywa zazwyczaj skrzypce. Na szczęście istnieją materiały video z Józefem Zarasiem autorstwa Andrzeja Bieńkowskiego oraz poświęcona mu cała, świetna płyta, wydana przez Polskie Radio - Radiowe Centrum Kultury Ludowej.

Remek Mazur-Hanaj